Skip to content
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2, 2008 / odubazar

ಕನ್ನಡಿಗರು ಸಹಿತ ನನ್ನನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಯತ್ತಲೇ ತಳ್ಳಿದರು

ಬಾಲಗೋಪಾಲ ಕೃತಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನ ಬರೆದ ಅರಿಕೆ

ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬರೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ, ಈ ಕಾದಂಬರಿ. ಈಗ್ಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪವೊಂದು, ಸ್ವಯಂವರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸುಧಾ ಯುಗಾದಿ ವಿಶೇಷಾಂಕದಲ್ಲಿ, ಕಾದಂಬರಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮಾನ ಗಳಿಸಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರದು ಅಪೂರ್ಣ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು; ಪರಮ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಅತ್ತ ಸರಿಸಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡಿ, ಪ್ರಾಯಶಃ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋದ ಕೃತಿಯು ಈಗ್ಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ, ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿ, ಈಗಿನ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು ನಿಮ್ಮೆದುರು ನಿಂತಿದೆ.

ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾದಂಬರಿ ರಚನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಟಕ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ‘ನೌಟಂಕಿ’, ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿ. ಬಾಲಗೋಪಾಲ ನನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಕಾದಂಬರಿ.

ನಂತರದಲ್ಲಿ ರಂಗಕರ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಗಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಕನ್ನಡಿಗರು ಸಹಿತ ನನ್ನನ್ನು ರಂಗಭೂಮಿಯತ್ತಲೇ ತಳ್ಳಿದರು. ಈಗ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನು ಸಾಕು. ರಂಗಭೂಮಿಯೆಂಬುದು ನನ್ನ ಗುರು ಹೌದು. ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಸಹ ತಿದ್ದಿ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ್ದು ರಂಗಭೂಮಿಯೇ ಹೌದು. ರಂಗಭೂಮಿಯು ಕಲಿಸಿದ ಪಾತ್ರ ಪೋಷಣೆಯ ಜೀವಂತ ಅನುಭವವು ನನ್ನ ಇಂದಿನ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ತಿರುಗಾಟ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಲವಾಗಿ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಬರೆಯಬೇಕು, ದಾಖಲಿಸಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

-ಪ್ರಸನ್ನ

೨೭ ೦೬ ೦೮
ಹೆಗ್ಗೋಡು

Advertisements
  1. shivalingayya / ಸೆಪ್ಟೆಂ 26 2008 11:52 ಫೂರ್ವಾಹ್ನ

    i am shivalingayya r uggadmath i read this book i am very happy. my topest sir. g n mohan.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: